Środa, 21 października 2026, Nr 245 (8716) – Pierwsza strona

Pożegnanie

Był cenionym rekolekcjonistą, wykładowcą akademickim związanym z Akademią Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu, redaktorem i przyjacielem Radia Maryja i Telewizji Trwam. W parafii św. Anny w Szczańcu koło Świebodzina pożegnaliśmy wczoraj śp. ks. Antoniego Balcerzaka SDB.

W uroczystościach pogrzebowych uczestniczyli rodzina, przyjaciele, kapłani i współbracia salezjanie oraz liczni wierni. Przybyły delegacje szkół salezjańskich w Polsce, a także studenci, absolwenci i wykładowcy AKSiM w Toruniu, w tym o. dr Zdzisław Klafka CSsR, rektor uczelni.

Mszy św. pogrzebowej przewodniczył ks. Jarosław Pizoń SDB, przełożony Inspektorii pw. św. Wojciecha Towarzystwa Salezjańskiego w Pile.

W homilii ks. prof. Henryk Skorowski SDB, teolog i socjolog z UKSW, podkreślił, że każdy potrzebuje w życiu sensu i że śp. ks. Antoni Balcarzak zdefiniował sobie ten sens w jasny sposób. – Wiedział, że sensem jego życia jest bycie partnerem Boga w dialogu miłości. I do tego odbiorcy miłości Boga trzeba dorosnąć. I wtedy dopiero widzisz, że wszystko ma sens – powiedział kaznodzieja. Dodał, że dzisiaj my jako wspólnota wiary uświadamiamy sobie, że aby dopłynąć „na drugi brzeg”, trzeba mieć też przyrządy nawigacyjne. – Tymi przyrządami jest cały system wartości. Żyjemy w świecie rozchwianych wartości. Żyjemy w świecie, który chce wartości wyrzucić, bo ponoć one zniewalają człowieka. Żyjemy w świecie tzw. odwróconych wartości, gdzie często zło każe nam się nazwać dobrem. Człowiek musi przyjąć jakiś system wartości, żeby dopłynąć na drugi brzeg. Bo życie bez wartości jest jak płynięcie statkiem w czasie sztormu w nocy z nadzieją, że się uda – przestrzegał ks. prof. Henryk Skorowski. Dodał, że śp. ks. Antoni Balcerzak zdefiniował ten system wartości, który stał się przyrządami nawigacyjnymi w jego życiu i posłudze. One wypływają z chrześcijaństwa, które przyniosło światu nową kulturę. – Budował kulturę na bazie chrześcijańskich wartości. Dziękujemy za dobro i piękno, które zostawiłeś w Szczańcu, Gdańsku, Pile, Aleksandrowie Kujawskim, Rzymie, Bydgoszczy czy Toruniu i wszędzie, gdzie Pan Cię posłał – zakończył homilię ks. prof. Henryk Skorowski.

Śp. ks. Antoni Balcerzak zmarł 14 października 2026 r. w szpitalu w Aninie. Salezjanin miał 68 lat. Został pożegnany w swojej rodzinnej miejscowości. To tam, w parafii prowadzonej przez księży salezjanów, służył do Mszy św. jako ministrant i tam narodziło się jego powołanie kapłańskie. Święcenia przyjął 18 czerwca 1985 r. Posługiwał w wielu placówkach w różnych miejscach. Był dyrektorem szkoły katolickiej w Aleksandrowie Kujawskim, a także dziennikarzem prowadzącym audycję „Czas wzrastania” w Radiu Maryja oraz program „Ze szkolnej ławki” w Telewizji Trwam.

Wiele głosów wdzięczności za dar życia ks. Antoniego Balcerzaka pojawiło się w przestrzeni social mediów, szczególnie od jego wychowanków i studentów. „Dziękujemy, Księże Antoni, za Twoje dary i talenty oraz za Twoją pasję, którą zarażałeś nas, młodych” – napisał Damian Szmagliński. „Piękny kapłan. Dziękujemy księdzu Antoniemu jako rodzice absolwentki Zosi i za wychowanie, i pokazanie wartości, i tego, co w życiu jest najważniejsze. [] Zostawiłeś po sobie piękny owoc w postaci młodych ludzi” – podkreślił Mirona Dura. „Spoczywaj w pokoju, Księże Promotorze! Teraz czas na Twoje niebiańskie audycje radiowe, a może i na nowych seminarzystów!” – napisał ks. Krzysztof Jan Gryz.

Modlitwy w intencji zmarłego kapłana w dniu pogrzebu odbyły się także w parafii Krzyża Świętego w Łapach, z którą śp. ks. Antoni Balcerzak był zaprzyjaźniony i gdzie często głosił rekolekcje oraz przygotowywał audycje i programy, m.in. „Ze szkolnej ławki”. Mszę św. sprawował tam ks. bp Tadeusz Bronakowski z Łomży. W homilii zwrócił uwagę na potrzebę modlitwy o powołania kapłańskie. – Potrzeba nam takich kapłanów jak ks. Antoni Balcerzak – zaznaczył. Wczoraj rano w toruńskim sanktuarium NMP Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II kustosz świątyni, o. Andrzej Laskosz CSsR, odprawił Mszę św. w intencji zmarłego salezjanina.

Katarzyna Cegielska